Monday, February 17, 2014

بن لادن - قسمت هفدهم - عقبگرد به دوران مدینه

منبع: این متن ستونی از روزنامه شرق بوده که توسط محمد‌علی عسگری از روزنامه القبس کویت ترجمه شده و به صورت روزانه در روزنامه شرق به چاپ می‌رسید.

افراد خانواده گاه به مزرعه‌ای در جنوب خارطوم رفت‌وآمد می‌کردند. در آنجا استخری وجود داشت به همراه تعداد زیادی از درختان مانگو. اسامه در برخورد با بچه‌هایش مثل همیشه سختگیر بود اما در عوض در مقابل همسرانش بسیار آسان‌گیر. خیریه متخصص در امور روانشناسی کودکان بود. خدیجه استاد ادبیات عرب بود. این دو هنوز شغل‌شان را حفظ کرده بودند و برای همین به عربستان رفت‌وآمد می‌کردند. وصال الترابی، همسر یکی از قوی‌ترین مردان سودان، چهار همسر بن‌لادن را به یک مراسم شام دعوت کرد. آزادی خدیجه توجه او را جلب کرده بود. در این‌باره می‌گوید: «خدیجه خیلی آدم بافرهنگی بود. در عربستان تحصیل‌کرده و هنوز هم آنجا کار می‌کرد. فقط از طریق مرخصی به سودان می‌آمد و برمی‌گشت.»
آن زمان، اسامه بن‌لادن تمایل داشت از طریق ازدواج با این استاد ادبیات عرب و اهل مدینه منوره خود را بیشتر به این شهر مقدس نزدیک کند. از این‌رو ابتدا تصمیم گرفت خود بر کارگاهی در آنجا نظارت داشته باشد که متعلق به مجموعه بن‌لادن بود. بنابراین اسامه مجبور شد برای زندگی به این شهر که در فاصله 300کیلومتری جده قرار داشت، سفر کند. بین همسران بن‌لادن همیشه تنش‌هایی وجود داشت. اما او از مدیریت کشور شخصی‌اش راضی بود و پیوسته تکرار می‌کرد: «من نمی‌فهمم برای چه بعضی‌ها تعدد زوجات را رد می‌کنند. وقتی یک مرد چهارتا زن داشته باشد مثل یک پادشاه زندگی می‌کند!»رفتن از عربستان برای اسامه به‌مثابه رفتن به یک پناهگاه جدید بود. دولت عربستان تقریبا احساس می‌کرد اسامه فرد مطلوبی نیست. نجوا در این‌باره می‌گوید: «در ابتدای زندگی زناشویی ما، اسامه خیلی بخشنده بود. اما بعدها به مرور زمان سختگیر شد.» اسباب و وسایل ویلای جدید مرکب از سه‌طبقه، کاملا ابتدایی بود. غذای ساده و لباس‌های پیش‌پاافتاده‌ای داشتند. نجوا با ترک شهر جده و آن مزرعه خانوادگی حسابی پکر شد ه بود. اما این امید را داشت که در اینجا مال و املاکی داشته باشند.  اسامه بن‌لادن نیاز زنان سه‌گانه‌اش را برای مستقل‌شدن می‌فهمید. البته نجوا پیوسته در کنارش بود. آیا برای اینکه خویشاوندش به حساب می‌آمد و از زمان طفولیت با هم بزرگ شده بودند؟

0 replies:

Post a Comment